Οπτικοακουστικό. 01:20 λεπτά. 1920×1080. 2026
Η μάσκα είναι ένα πανανθρώπινο εργαλείο που ενεργοποιεί τη μεταμόρφωση σε επίπεδο ρόλου και πνεύματος. Επιτρέπει στον χρήστη της να αλλάξει πρόσωπο για να επιτελέσει κάποιο ρόλο ή δρώμενο, να ενσωματώσει κάποιο πνεύμα, μύθο ή θεότητα, να απελευθερωθεί αποκρύπτοντας την ταυτότητά του και να μεταμορφωθεί σε κάτι πέρα από τον «κανονικό» εαυτό του. Λειτουργεί ως ένα μέσο μετάβασης μεταξύ κόσμων. Μέσα από αυτή την τελετουργία, η κοινωνική και προσωπική ταυτότητα παύει να είναι στατική και γίνεται ευέλικτη. Η μάσκα είναι η ενσώματη εκδήλωση των αρχετύπων (μοτίβα συμπεριφοράς που προκύπτουν από το συλλογικό ασυνείδητο), λειτουργώντας ως εργαλείο ψυχολογικής και κοινωνικής μεταμόρφωσης. Ως μοτίβο είναι παγκόσμιο. Η ανάγκη για μεταμόρφωση εμφανίζεται σε διάφορους πολιτισμούς ανεξαρτήτως έθνους, γλώσσας ή εποχής.
Το οπτικοακουστικό έργο Μάσκες αποτελείται από μία γρήγορη ακολουθία από εικόνες μασκών που λειτουργεί ως οπτική μεταφορά της ρευστότητας της «περσόνας». Η επιλογή μασκών από διαφορετικές εποχές και πολιτισμούς αγγίζει τη Γιουνγκιανή έννοια των αρχετύπων, καθώς έχουμε την επανάληψη μορφών και πρακτικών σε κουλτούρες που δεν επικοινωνούν μεταξύ τους. Επομένως η μάσκα είναι ο τρόπος που οι άνθρωποι ενσαρκώνουν και βιώνουν τα αρχέτυπα, συνδέοντας τη μεταμόρφωση με τη διαρκή αναζήτηση του εαυτού. Ο ήχος είναι το αποτέλεσμα ενός πειράματος ψηφιακής επεξεργασίας φυσικών ήχων (χτύπους ξύλων και ψίθυρους) και ηχογραφήσεων, που λειτουργεί σαν τη συλλογική ανάσα που συνδέει το αρχέγονο της μάσκας με τον σύγχρονο άνθρωπο.
This artwork was presented in April 2026 at the cultural event Screenings in the city: A three-day festival of audiovisual artworks in public spaces. An annual initiative organized in the city of Volos by the Laboratory of Culture and Digital Media of the Department of Culture and Creative Media and Industries of the University of Thessaly, Greece. Curation: Maria Paschalidou and Dana Papachristou.