Αυτή η έκθεση αποτελεί μέρος της practiced-based έρευνας με τίτλο: “Encouraging pareidolic effects in Visual Arts. A balancing game between abstraction and representation”, που πραγματοποιήθηκε στη σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου UCLM στην Cuenca της Ισπανίας, από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο του 2023. Μέσα από αυτό το πλαίσιο, διερευνήθηκε η σχέση μεταξύ της θέασης αφηρημένων μορφών και της υποκειμενικής ερμηνείας τους, με μια δημιουργική προσέγγιση μέσω των οπτικών τεχνών. Ξεκινώντας από αναφορές στους Leonardo Da Vinci, Alexander Kozens, Francis Picabia, Sigmar Polke και M’onma και αξιοποιώντας βιβλιογραφία που σχετίζεται με το φαινόμενο της παρειδωλίας, της φαντασίας, της κρυπτομνησίας, της οντολογίας, της οπτικής ψευδαίσθησης και της οπτικής επικοινωνίας, καθώς και την εμπλοκή τους με τη δημιουργική διαδικασία, αναπτύχθηκε μια σειρά από ζωγραφικά έργα. Τα έργα αυτά υπάρχουν στο φάσμα μεταξύ αφαίρεσης και αναπαράστασης και παρουσιάζονται ως σύνολο, σε τη μορφή εγκατάστασης, με τίτλο: “Pareidolic Palimpsests”.
Κατά τη διάρκεια της δημιουργικής διαδικασίας κάθε πίνακας περνάει από διαφορετικά στάδια, καθένα από αυτά συνυπάρχει στον καμβά σε διαφανή επίπεδα. Ο εγκέφαλος αθροίζει αυτά τα επίπεδα όπου όλα μαζί δημιουργούν ένα παλίμψηστο. Οι ψευδαισθητικές εικόνες που κάνουν την εμφάνισή τους, παρουσιάζουν μια νοητική επιλογή μεταξύ δύο ή περισσότερων ερμηνειών του έργου. Μέσω αυτής της αλληλεπίδρασης, ενώ το μάτι δέχεται τα ερεθίσματα και ο εγκέφαλος προσπαθεί να μεταφράσει τις πληροφορίες, υπάρχει ένας ανοιχτός χώρος για υποκειμενική ερμηνεία. Όταν οι πίνακες προσεγγίζονται με αυτόν τον τρόπο, διατηρούν έναν ανοιχτό χώρο όπου διαφορετικοί θεατές μπορούν να ερμηνεύσουν με διαφορετικό τρόπο την ίδια εικόνα. Το εύρος αυτής της αλληλεπίδρασης καθορίζεται από το παιχνίδι ισορροπίας μεταξύ αφαίρεσης και αναπαράστασης που λαμβάνει χώρα στην εικόνα, σε αντιπαράθεση με τον εσωτερικό κόσμο του θεατή.